آیا می دانید چه ارتباطی میان میل به شیرینی و کمبود ویتامین وجود دارد؟ میل به شیرینی و کمبود ویتامین رابطه ای پنهان اما مهم دارند که بسیاری از ما از آن بی خبر هستیم. به این صورت که وقتی بدن با کمبودهایی مانند منیزیم، کروم یا ویتامین های گروه B مواجه می شود برای جبران انرژی خود یا ایجاد حس آرامش، بیشتر به خوراکی های شیرین تمایل پیدا می کند.
بنابراین شناخت این ارتباط به ما کمک می کند به جای سرزنش خود، با اصلاح رژیم غذایی و تأمین ویتامین های لازم این هوس را به طور طبیعی و پایدار کاهش دهیم. به همین خاطر ما در این مقاله از مجله زیبا 360 تصمیم داریم به طور کامل در مورد رابطه پنهانی میل به شیرینی و کمبود ویتامین و اینکه کمبود چه ویتامینی باعث ایجاد میل به شیرینی در ما می شوند صحبت نماییم.
علت میل به شیرینی در طب سنتی
در طب سنتی تمایل زیاد به شیرینی فقط یک میل گذرا یا سلیقه غذایی نیست بلکه نشانه ای از برهم خوردن تعادل طبیعی بدن است. در واقع می توان گفت طب سنتی نیز به ارتباط پنهانی میان میل به شیرینی و کمبود ویتامین پی برده است. این مکتب درمانی باور دارد که بدن در حالت تعادل، بدون نیاز افراطی به مزه ای خاص به کار خود ادامه می دهد؛ اما وقتی این تعادل با عواملی مثل تغذیه نادرست، کم تحرکی یا مشکلات مزاجی به هم بریزد، هوس ها و اختلالاتی در بدن شکل می گیرد. هوس شیرینی در رژیم های لاغری بیشتر نیز می شود. اما چرا اینگونه است؟
برای نمونه گفته می شود افرادی که دارای مزاج بلغمی هستند به دلیل طبع سرد و تر مزاجشان، تمایل بیشتری به طعم شیرین دارند. از دید طب سنتی مصرف بیش از حد قند برای این افراد می تواند باعث تشدید مشکلاتی مثل سنگینی بدن، بی حالی و افزایش رطوبت داخلی شود. به همین دلیل آن ها باید با ایجاد تعادل در وعده های غذایی، استفاده از طعم های متنوع و پرهیز از زیاده روی در قند، میل خود را مدیریت کنند.
میل به شیرینی کمبود چه ویتامینی است ؟
در خصوص مبحث میل به شیرینی و کمبود ویتامین باید گفت گاهی میل شدید به شیرینی پیام پنهانی از بدن است که می گوید «من یک کمبود تغذیه ای دارم». انواع ویتامین ها و مواد معدنی در کنترل سطح انرژی، تعادل هورمونی و پایداری قند خون نقش دارند. هرگاه کمبود ایجاد شود مغز سریع ترین راه جبران انرژی یعنی مصرف قند را پیشنهاد می دهد. بیایید ببینیم کمبود کدام مواد این میل را بیشتر می کند.
کمبود روی و میل به شیرینی
یکی از مواردی که ارتباط میان میل به شیرینی و کمبود ویتامین را اثبات می کند کمبود روی در بدن می باشد. قطعا می دانید که روی (زینک) یک ماده معدنی کمیاب اما ضروری است که بدن نمی تواند آن را ذخیره کند. بنابراین باید هر روز از طریق رژیم غذایی یا مکمل تأمین شود.
تماس با ما
این عنصر در فرآیندهای مهمی مانند تولید آنزیم ها، ترمیم بافت، فعالیت ایمنی و تنظیم انسولین نقش دارد. وقتی ذخایر روی بدن کاهش پیدا می کند حساسیت سلول ها به انسولین کم می شود. به علاوه آنکه قند خون دچار نوسان شده و هوس خوردن مواد شیرین شدت می گیرد. از این رو افرادی که با کمبود روی مواجه اند، ممکن است دائماً به دنبال خوراکی های شیرین باشند، زیرا بدن در تلاش است به سرعت انرژی مورد نیازش را جبران کند.
کمبود ویتامین D و تمایل به خوردن شیرینی
پیش از هر چیزی باید بدانید که ویتامین D فقط برای استخوان ها نیست. چراکه این ویتامین روی عملکرد هورمون ها و تنظیم قند خون نیز اثر مستقیم دارد. این در حالیست که تحقیقات متعددی نشان داده اند کمبود ویتامین D باعث افزایش مقاومت به انسولین و تغییرات خلقی می شود که هردو می توانند اشتها به قند را بیشتر کنند.
زمانی که سطح این ویتامین کافی باشد نه تنها سلامت استخوان ها بهتر حفظ می شود بلکه تمایل به شیرینی نیز کمتر خواهد بود. بنابراین دریافت ویتامین D کافی از طریق نور خورشید، مواد غذایی غنی شده یا مکمل ها، یک قدم مهم برای کنترل این میل است.
کمبود کروم در بدن
از دیگر مواردی که ارتباط میان میل به شیرینی و کمبود ویتامین را به وضوح اثبات می کند کمبود میزان کروم در بدن می باشد. کروم ماده ای است که در فعالیت انسولین نقشی حیاتی دارد. این عنصر سلول ها را در جذب گلوکز یاری می کند و از افت و خیز شدید قند خون جلوگیری می کند.
وقتی مقدار کروم در بدن کم باشد انسولین به خوبی عمل نمی کند و قند خون بالا یا پایین می رود. نتیجه این تغییرات، احساس ناگهانی خستگی و تمایل سریع به مواد قندی است. تنظیم دریافت کروم با منابع غذایی مانند غلات کامل، گوشت و سبزیجات می تواند به کنترل اشتها کمک کند.
کمبود آهن و میل به شیرینی
آهن عنصر اصلی در تولید هموگلوبین است؛ ماده ای که اکسیژن را به سلول های بدن می رساند. اگر بدن با کمبود آهن روبه رو شود، اکسیژن رسانی کاهش پیدا می کند و احساس ضعف و بی انرژی بودن افزایش می یابد. این شرایط باعث می شود مغز برای تأمین فوری انرژی، قند بیشتر طلب کند. بنابراین، در افرادی که کم خونی ناشی از فقر آهن دارند، میل به شیرینی ممکن است یک علامت هشدار باشد.
کمبود کلسیم
کلسیم برای سلامت استخوان، انقباض عضلات، انتقال پیام های عصبی و حتی تعادل هورمون ها ضروری است. کمبود آن می تواند فرآیندهای متابولیک را دچار اختلال کرده و تمایل به مصرف غذاهای پرقند را افزایش دهد. تأمین کلسیم از طریق لبنیات، سبزیجات برگ سبز یا مکمل های مناسب، علاوه بر استحکام استخوان ها، به کنترل میل به شیرینی نیز کمک می کند.
کمبود منیزیم
منیزیم در تولید انرژی، عملکرد عضلات و اعصاب، تعادل الکترولیت ها و تنظیم قند خون نقش مهمی دارد. کمبود این ماده معدنی می تواند سطح سروتونین (هورمون شادی) را پایین بیاورد، و همین افت باعث تمایل بیشتر به خوراکی های شیرین شود، چون بدن به دنبال تحریک موقتی حس خوب است. مصرف منیزیم کافی از طریق مغزها، بذرها، دانه ها و سبزیجات برگ سبز، هوس قند را متعادل تر می کند.
آیا میل به شیرینی نشانه دیابت است ؟
اگرچه همیشه و در هر شرایطی برخلاف تصور عمومی، میل زیاد به خوردن شیرینی همیشه به معنای دیابت نیست. ولی می تواند یکی از نشانه های آن باشد. مثلا در افراد دیابتی قند خون به درستی وارد سلول ها نمی شود و بدن برای جبران، احساس گرسنگی و تمایل به قند پیدا می کند.
البته عواملی مثل خستگی، استرس، کمبود خواب، کمبود ویتامین ها یا حتی عادت غذایی هم می توانند باعث این میل شوند. پس اگر همراه با این علاقه شدید به شیرینی علائمی مثل تشنگی زیاد، ادرار مکرر یا کاهش وزن بی دلیل دارید بهتر است قند خون خود را بررسی کنید تا مطمئن شوید مشکل جدی وجود ندارد.
