پرخوری عصبی که به آن بولیمیا نیز گفته می شود، یکی از اختلالات تغذیه ای شایع در دنیای امروز است. این اختلال به ویژه در میان جوانان و نوجوانان رواج زیادی دارد و به دلیل چرخه مکرر پرخوری و تلاش برای جبران آن می تواند به سلامت جسمی و روانی آسیب جدی بزند. در این مقاله از مجله زیبا 360 قصد داریم به روش های درمان پرخوری عصبی بپردازیم.
علت پرخوری عصبی
علت دقیق بروز پرخوری عصبی هنوز به طور کامل مشخص نشده است. با این حال روانشناسان به چندین عامل اشاره می کنند که می توانند در ایجاد این اختلال نقش داشته باشند. با شناخت این عوامل می توانید به پیشگیری از پرخوری بپردازید. این عوامل عبارتند از:
عوامل ژنتیکی و وراثتی
برخی افراد به دلیل سابقه خانوادگی در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این اختلال هستند.
الگوی فکری منفی
داشتن افکار منفی درباره خود و ظاهر می تواند فرد را به سمت پرخوری عصبی سوق دهد.
فشار روانی و احساسات منفی از علل پرخوری شبانه و عصبی
استرس و احساسات منفی مانند غم و ناامیدی می توانند موجب پرخوری شوند.
کمال گرایی و انتظارات غیرواقعی از خود
افرادی که به دنبال کمال هستند، ممکن است به سمت رفتارهای پرخوری روی آورند.
فشارهای اجتماعی
مقایسه خود با دیگران و فشار برای داشتن ظاهری ایده آل می تواند عامل ایجاد این اختلال باشد.
تاثیر رسانه ها و تبلیغات
رسانه ها معمولاً تصاویری از بدن های لاغر و ایده آل را نشان می دهند که می تواند فشار زیادی به افراد وارد کند.
مشکلات روحی
اختلالات مانند افسردگی و اضطراب می توانند در ایجاد بولیمیا موثر باشند.
تجربه موقعیت های استرس زا
تجارب آسیب زا و استرس زا می تواند به بروز این اختلال کمک کند.
علائم پرخوری عصبی
علائم رفتاری
تشخیص پرخوری عصبی به دلیل رفتارهای پنهان افراد مبتلا می تواند دشوار باشد. این افراد معمولاً در خفا به پرخوری و پاکسازی می پردازند. برخی از علائم رفتاری که می تواند نشان دهنده این اختلال باشد شامل موارد زیر است:
- تکرر در ادرار به خصوص بعد از مصرف غذا، این رفتار می تواند نشانه ای از تلاش برای جبران پرخوری باشد.
- ورزش بیش از حد: این افراد ممکن است به طور مفرط ورزش کنند تا کالری های اضافی را بسوزانند.
- وسواس نسبت به شکل بدن: تمرکز شدید بر روی وزن و شکل بدن از علائم شایع است.
- ترس از افزایش وزن: این ترس می تواند به طور مداوم فرد را تحت فشار قرار دهد.
- احساس خارج شدن از کنترل: این احساس ممکن است در زمان پرخوری به شدت افزایش یابد.
- احساس تقصیر یا شرم از غذا خوردن: این احساسات می توانند به تشدید مشکلات روانی منجر شوند.
علائم فیزیکی
پرخوری عصبی می تواند اثرات فیزیکی قابل توجهی بر روی بدن داشته باشد. از جمله علائم فیزیکی این اختلال می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- مشکلات دندانی: تلاش برای استفراغ می تواند به فرسایش مینای دندان منجر شود.
- گونه ها یا خط فک متورم: این تورم ممکن است به دلیل استفراغ مکرر ایجاد شود.
- مشکلات گوارشی: از جمله یبوست و رفلاکس معده.
- اثرات زخم بر روی بند انگشتان: این زخم ها می تواند ناشی از استفراغ اجباری باشد.
- غش کردن: این مشکل ممکن است به دلیل کم آبی یا عدم تعادل الکترولیت ها باشد.
- دوره های قاعدگی نامنظم: این امر می تواند نشان دهنده اختلالات هورمونی باشد.
- ضعف ماهیچه: کمبود تغذیه مناسب می تواند به ضعف عضلانی منجر شود.
- چشمان سرخ: این علامت ممکن است به دلیل استفراغ مکرر باشد.
- کم آبی بدن: این مشکل می تواند عواقب جدی برای سلامتی داشته باشد.
چه کسانی در معرض پرخوری عصبی هستند ؟
پرخوری عصبی می تواند در هر سنی و برای هر جنسیتی رخ دهد اما بروز آن در زنان و دختران جوان بیشتر است. تاجایی که شواهد نشان می دهند که این اختلال در کودکان نیز ممکن است وجود داشته باشد و معمولاً ناشی از مشکلات خانوادگی یا مقایسه مفرط وزن و فرم بدن با دیگران است.
همچنین نوجوانانی که از افسردگی، اعتیاد به مواد مخدر یا سایر اختلالات روانی رنج می برند، بیشتر در معرض ابتلا به بولیمیا هستند. به طور کلی، افرادی که سابقه خانوادگی اختلالات تغذیه ای دارند یا از اعتماد به نفس پایین رنج می برند، باید مراقب نشانه های این اختلال باشند.
پرخوری عصبی چگونه بر سلامتی تاثیر می گذارد ؟
اگر پرخوری عصبی به موقع شناسایی و درمان نشود، می تواند آسیب های جدی به سلامت جسمی و روانی فرد وارد کند. برخی از این آسیب ها عبارتند از:
- مشکلات کلیوی
- فرسایش دندان ها و بیماری لثه
- کاهش میل جنسی
- آسیب به معده و روده
- مشکلات قلبی و عروقی
- برهم خوردن سیکل قاعدگی
- بروز مشکلات در گلو و تارهای صوتی
- تمایل به رفتارهای پرخطر
- اعتیاد به مواد مخدر یا الکل
- افسردگی و سایر اختلالات روان شناختی
- کاهش اعتماد به نفس
روش مقابله با پرخوری عصبی
مراجعه به متخصص تغذیه و تغییر سبک زندگی یکی از بهترین روش ها برای مقابله با اختلال بولیمیا یا همان پرخوری عصبی می باشد. شایان ذکر است که در این راستا درمان زیر نظر روانشناس و روانپزشک نیز ضروری می باشد. زیرا در این روند متخصص تغذیه می تواند به شما کمک کند تا عادات غذایی سالمی را جایگزین پرخوری کنید.
درمان پرخوری عصبی
این اختلال به اندام های داخلی آسیب زیادی می زند و درمان آن باید در اولویت قرار گیرد. متخصص سلامت روان معمولاً بهترین درمان را بر اساس شدت اختلال و عوارض ناشی از آن پیشنهاد می کند. این درمان شامل موارد زیر است:
روان درمانی
یکی از بهترین روش ها برای بهبود اختلال پرخوری عصبی، روان درمانی است که به شکل فردی، خانوادگی یا گروهی انجام می شود. انواع روش های روان درمانی شامل:
- درمان شناختی رفتاری (CBT): این روش به بیمار کمک می کند تا افکار و نگرش های منفی خود را شناسایی و تغییر دهد. هدف این درمان کاهش رفتارهای پاکسازی مانند استفراغ است.
- رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT): این روش در ادامه CBT به افزایش آگاهی فرد کمک می کند تا احساسات و هیجانات خود را بهتر کنترل کند
- روان درمانی مبتنی بر خانواده (FBT): در این روش، خانواده به کنترل عادات غذایی بیمار کمک می کنند تا زمانی که او بتواند به تنهایی وعده های غذایی خود را مدیریت کند.
دارودرمانی
در حال حاضر فلوکستین به عنوان یکی از داروهای معتبر برای درمان پرخوری عصبی شناخته شده است. این دارو به عنوان مهارکننده بازجذب سروتونین عمل می کند و معمولاً برای درمان افسردگی تجویز می شود اما متخصصان آن را به عنوان دارویی موثر برای پرخوری عصبی معرفی می کنند.
